Ο ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΤΗΝ Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ ΣΤΟΝ Ι. ΝΑΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΥΜΗΣ

Σήμερα, 8η Φεβρουαρίου 2026 Β΄ Κυριακή τοῦ Τριωδίου, ἡ ἐκ τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος ἐπιλεγομένη τοῦ Ἀσώτου, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στόν Ὄρθρο καί τέλεσε τήν Θ. Λειτουργία στόν Ἐνοριακό Ἱ. Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Σύμης, μέ συλλειτουργούς του τόν Ἐφημέριο τῆς Ἐνορίας π. Ἀντώνιο Μανιᾶ καί τόν Ἱεροδιάκονο π. Παῦλο Τερεζάκη, ἐνῶ τό ἱερό ἀναλόγιο διακόνησαν γλυκυφθόγγως οἱ καλλικέλαδοι Ἱεροψάλτες, κ. Ἀγαπητός Μιχελλής, κ. Ἐλευθέριος Ξηράκης καί κ. Ἰωάννης Τσίγκος.
Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, τὴν ὁποία οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας χαρακτηρίζουν ὡς τὸ «Εὐαγγέλιο τῶν Εὐαγγελίων», μᾶς ἀποκαλύπτει τὸ μέγεθος τῆς θεϊκῆς ἀγάπης καὶ τὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας μας. Ὁ νεότερος υἱός, θαμπωμένος ἀπὸ τὴν ψευδαίσθηση τῆς ἀπόλυτης ἐλευθερίας, ζητᾶ τὸ μερίδιο τῆς περιουσίας του. Αὐτὴ ἡ πράξη δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ οἰκονομικὴ ἀπαίτηση, ἀλλὰ μιὰ πνευματικὴ ἀνταρσία. Ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν Θεό, «σπαταλᾶ» τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σὲ «χώρα μακράν», δηλαδὴ στὴν ξενιτειὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν παθῶν.
Ἡ πεῖνα καὶ ἡ ἐξαθλίωση γίνονται γιὰ τὸν ἄσωτο ἡ ἀφορμὴ τῆς ἀφύπνισης. Ἡ φράση «εἰς ἑαυτὸν ἐλθὼν» φανερώνει πὼς ἡ ἁμαρτία εἶναι μιὰ κατάσταση παραφροσύνης, ἐνῷ ἡ ἐπιστροφὴ στὸν Θεὸ εἶναι ἡ ἐπάνοδος στὴν ἀληθινή μας φύση. Ἡ μετάνοια δὲν εἶναι μιὰ τυπικὴ συγγνώμη, ἀλλὰ μιὰ βαθιὰ συνειδητοποίηση: «Πατέρα, ἥμαρτον».
Τὸ μεγαλεῖο τῆς παραβολῆς βρίσκεται στὴ στάση τοῦ Πατέρα. Δὲν περιμένει τὸν γιὸ νὰ φτάσει στὴν πόρτα, ἀλλὰ «δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ». Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς δικάζει, ἀλλὰ μᾶς περιμένει μὲ ἀνοιχτὲς ἀγκάλες, ἀποκαθιστῶντας μας στὴν ἀρχική μας δόξα, προσφέροντας τὴν «πρώτην στολὴν» καὶ τὸν «μόσχον τόν σιτευτόν», ποὺ προεικονίζουν τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
Ἂς προσέξουμε, ἀδελφοί μου, τὴν πικρία τοῦ μεγαλύτερου υἱοῦ. Παρ' ὅτι σωματικὰ ἦταν κοντὰ στὸν πατέρα, ἡ καρδιά του ἦταν ἐγκλωβισμένη στὸν ἐγωισμὸ καὶ τὸν φαρισαϊσμό. Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ἀληθινὴ εὐσέβεια δὲν νοεῖται χωρὶς ἀγάπη καὶ συγχώρεση πρὸς τὸν μετανοημένο ἀδελφό μας. Ἂς ἀγωνιστοῦμε κι ἐμεῖς νὰ βροῦμε τὴν ὁδὸ τῆς ἐπιστροφῆς, ἔχοντας τὴν βεβαιότητα πὼς καμία ἁμαρτία δὲν ὑπερβαίνει τὸ πέλαγος τῆς θείας εὐσπλαχνίας.
Ἀκολουθοῦν σχετικά φωτογραφικά στιγμιότυπα.

